Deirim láithreach é, mar is abairt í nach mbeifeá ag súil léi ón té a thógann aip.
Ba mhaith liom go n-osclófá Cashfulness a laghad agus is féidir.
Ní gríosú é seo. Sin an chaoi ar cheap mé í ón tús.
Stad soicind chun na haipeanna atá i do ghuthán a chomhaireamh. Cé mhéad acu atá deartha le go n-osclófá go minic iad? Beagnach gach ceann acu. Agus ní de thaisme é: do go leor aipeanna, is é an t-am a chaitheann tú istigh iontu an táirge. Dá mhinice a fhilleann tú, is amhlaidh is mó is fiú thú. Dá mhéad a scrollálann tú, is amhlaidh is mó a chomhairtear thú.
Tá ainm ar an loighic seo: engagement — an rannpháirtíocht, is é sin cé chomh fada agus cé chomh minic a éiríonn le haip greim a choinneáil ort. Do líonra sóisialta, do chluiche, d'aip nuachta, is í an rannpháirtíocht an mhéadracht a íocann na billí. Míním láithreach í mar is ina coinne go díreach atá Cashfulness tógtha.
Dóibh siúd, is í d'aird an t-earra.
Domsa, is rud í d'aird ar mhaith liom a thabhairt ar ais duit.
Conas a oibríonn trádáil d'airde
Tosaímis leis an meicníocht, mar athraíonn a tuiscint an dearcadh atá agat ar leath do ghutháin.
Nuair a bhíonn aip saor in aisce agus í ag maireachtáil ar fhógraíocht, nó nuair a bhíonn uimhreacha atá ag fás le cosaint aici os comhair infheisteoirí, níl ach aidhm fholaithe amháin aici: an t-am a chaitheann tú inti a mhéadú.
Tá gach rud eile — an dearadh, na fógraí, na dathanna, na spotaí beaga dearga — i seirbhís na haidhme sin.
An fógra a insíonn duit gur chuardaigh duine éigin thú. An scrolláil nach gcríochnaíonn riamh. An dearg a ghlaonn ort. An mothúchán, agus tú ag imeacht, go gcaithfidh tú filleadh gan mhoill. Is uirlisí iad ar fad, tógtha ag daoine an-chumasacha, chun aon rud amháin a dhéanamh.
Tú a choinneáil istigh.
Níl faic draíochtúil ann agus níl faic teagmhasach ann. Is tionscal é, agus oibríonn sé thar barr: tugann tú faoi deara gur oscail tú an aip gan é a bheith beartaithe agat fiú, fiche uair in aon lá amháin, gan a bheith in ann a rá a thuilleadh cén fáth ar oscail tú í.
Anois samhlaigh an loighic chéanna curtha i bhfeidhm ar do chuid airgid. D'fhéadfadh aip airgeadais phearsanta an rud céanna a dhéanamh: fógraí a ghlaonn ort an t-iarmhéid a sheiceáil arís agus arís sa lá, graf a bhogann agus a mheallann thú chun féachaint air, croitheadh beag ag gach oscailt le go bhfillfeá amárach.
Go teicniúil tá sé éasca. Déanann a lán é.
Shocraigh mise gan é a dhéanamh. Ar chor ar bith. Agus ba mhaith liom a mhíniú duit cén fáth, leis an gciúnas a ndéanaim iarracht gach rud eile a dhéanamh leis.
Ní ón bhféachaint gan stad a thagann an suaimhneas
Tá míthuiscint bhunúsach ann, agus is fiú í a bhaint as a chéile.
Shílfeá, dá bhféachfá ar do chuid airgid go minic, go mbeifeá níos socra. Go mbaintear an smacht amach leis an minicíocht. Go bhfuil rudaí níos mó faoi láimh ag an té a osclaíonn an aip deich n-uaire sa lá ná ag an té a osclaíonn uair sa tseachtain.
A mhalairt atá fíor.
Ní smacht é féachaint gan stad. Is imní gléasta mar smacht é.
Déanaimis sampla. Tá na hainmneacha agus na huimhreacha cumtha, níl iontu ach cruth a thabhairt don rud.
Tá 12,000 euro sa chuntas ag Marco agus morgáiste le híoc aige. Tá sé cúramach, agus mar sin osclaíonn sé aip an chuntais trí nó ceithre huaire sa lá: ar maidin, tar éis lóin, roimh dhul a chodladh.
Is ar éigean a bhogann an t-iarmhéid sin i lá gnáth. Tá a fhios ag Marco é. Agus mar sin féin leanann sé air ag féachaint air.
Ní fhéachann sé air toisc go n-athraíonn sé. Féachann sé air toisc go bhfuil imní air, agus tugann an fhéachaint dó, ar feadh tríocha soicind, an mhealltacht go bhfuil rud éigin á dhéanamh aige. Ansin dúnann sé an aip, agus filleann an imní mar a bhí. Níos measa, fiú: dhearbhaigh sé dó féin, uair amháin eile, gur rud é seo a chaithfear a fhaire de shíor.
Níl níos mó smachta ag Marco ná mar atá ag daoine eile. Tá níos mó imní air. Agus meascann sé an dá rud.
Ón taobh eile a thagann an fíorshuaimhneas. Tagann sé ón bhfios go bhfuil do staid daingean fiú nuair nach bhfuil tú ag féachaint uirthi. Ón gcumas an guthán a dhúnadh agus dul amach chun an lá a chaitheamh, mar tá an uimhir a bhfuil tábhacht léi ansin, cothrom le dáta, ag fanacht leat nuair a bheidh sí uait i ndáiríre.
Bhí an difríocht á rá agam cheana agus mé ag caint faoin socrú suímh: is é an difríocht é idir imní sa chúlra a bheith agat agus sonra sa chúlra a bheith agat.
Glaonn an chéad cheann ort gan stad. Fágann an dara ceann faoi shuaimhneas thú.
An mhinicíocht a theastaíonn i ndáiríre (agus is beag í)
Ag an bpointe seo tá sé macánta go gcuirfinn agóid orm féin.
"A Vittorio, ach mar sin níor cheart dom féachaint ar mo chuid airgid riamh? Nach é sin go díreach a bhí i gceist, fios a bheith agam cá bhfuil siad?"
Ceart go leor. Agus is anseo a theastaíonn idirdhealú beacht.
Oibríonn Cashfulness ar mhodh, an chuntasaíocht dhébhealach: an teicníc chéanna atá in úsáid ag comhlachtaí ó 1494, ina dtaifeadtar gach gluaiseacht airgid faoi dhó, ar dhá thaobh a chothromaíonn a chéile. Labhraím faoi go fadálach in áit eile; anseo is leor iarmhairt amháin.
Ní thugann an modh sin uimhir fhíor — do ghlanluach, gach a bhfuil agat lúide gach a bhfuil ort — ach amháin má chothaítear é. Má thaifeadann tú na gluaiseachtaí. Má fhanann an chomhordanáid cothrom le dáta.
Mar sin sea: teastaíonn minicíocht áirithe. Ach ní hí minicíocht na rannpháirtíochta í. Is í minicíocht an mhodha í, agus is dhá ainmhí éagsúla iad.
Deir minicíocht na rannpháirtíochta: fill go minic, fan go fada, féach gan stad, mar teastaíonn sé uainne. Deir minicíocht an mhodha: taifead na gluaiseachtaí nuair a tharlaíonn siad, caith súil ar an gcomhordanáid ó am go chéile, agus don chuid eile mair do shaol.
Teastaíonn d'am ón gcéad cheann. Is beag a theastaíonn ón dara ceann, agus ní iarrann sé ort é ach toisc go dteastaíonn sé uaitse.
Is fíorbheag an deasghnáth a mholaim: deich nóiméad sa tseachtain chun féachaint ar an gcomhordanáid agus a fheiceáil conas a bhog sí. Ba cheart nach gcosnódh iontráil na ngluaiseachtaí, nuair is gá, beagnach faic — cúpla soicind, ní seisiún.
Níor cheart d'aip mhacánta san airgeadas pearsanta a bheith san iomaíocht ar son d'ama. Ba cheart di a bheith san iomaíocht chun a laghad agus is féidir a bhaint díot, agus an soiléireacht is mó a thabhairt duit ina áit.
An chuimilt in ionad na nduán
Seo an snaidhm theicniúil, agus ba mhaith liom a bheith soiléir mar is é seo an chuid a chuireann go leor daoine amú.
Más mian leat go dtaifeadfadh duine a chuid gluaiseachtaí go rialta, tá dhá bhealach agat.
An chéad cheann ná bealach na rannpháirtíochta: cuireann tú duán ann. Cuireann tú sraith laethanta os a chomhair nach mór gan a bhriseadh, fógra a mheabhraíonn dó é, croitheadh beag nuair a fhilleann sé. Brúnn tú é chun filleadh le luamháin shíceolaíocha. Oibríonn sé, ar feadh tamaill. Ansin éiríonn an duine tuirseach den challán, nó cailleann sé lá, briseann an tsraith, agus tréigeann sé an rud ar fad.
Is é an dara bealach an ceann a roghnaigh mé: in ionad brú leis na duáin, baineann mé an chuimilt.
Ciallaíonn cuimilt, anseo, an dua agus an frithchuimilt atá idir tusa agus gníomh taifeadta gluaiseachta. Dá mhéad céimeanna a theastaíonn, is amhlaidh is leadránaí é, is amhlaidh is dóichí nach ndéanfaidh tú é. Dá laghad cuimilt atá ann, is amhlaidh is nádúrtha a éiríonn an rud, beagnach uathoibríoch, gan gá le duine ar bith a bheith ag rith i do dhiaidh.
Tagann an dá bhealach go dtí an pointe céanna — fanann an chomhordanáid cothrom le dáta — ach ar bhealaí contrártha.
Faigheann an chéad cheann an mhinicíocht trí do shíceolaíocht a mhealladh. Faigheann an dara ceann í trí mheas a bheith aige uirthi: déanann sé an gníomh chomh héadrom sin go ndéanann tú é agus sin sin, mar cosnaíonn sé níos lú ort é a dhéanamh ná é a sheachaint.
Is geall fadtéarmach é, tá a fhios agam. Tugann croitheadh an tsolais bhig toradh níos tapa. Ach is maratón atá san airgeadas pearsanta a mhaireann na scórtha bliain, ní ráib tríocha lá: is í an uirlis mhícheart í spreagadh a dhónn go tapa do rud atá le maireachtáil daichead bliain.
Ní hé an nós a mhaireann an ceann atá coinnithe ina sheasamh ag fógra.
Is é an ceann a d'éirigh chomh héasca sin nach gá é a mheabhrú a thuilleadh.
Na fógraí: nuair a theastaíonn siad uaitse amháin
Is iad na fógraí clár tástála an scéil ar fad, mar is iontu a shocraíonn aip, gach lá, cén taobh a bhfuil sí air.
Ní sheolann Cashfulness ach dhá chineál acu, agus ní glaoch "filleadh ar an gcluiche" ceachtar acu.
Tá na fógraí ginearálta ann: cumarsáid seirbhíse, eolas, seolta chuig cách. Rudaí ar nós nuashonrú tábhachtach. Faic pearsanta, faic práinneach.
Agus tá na fógraí pearsanta ann, ceangailte le staid fhíor de chuid do chuid uimhreacha. Mar shampla: "tá cúig lá fágtha go dtí deireadh an bhuiséid, agus tá tú ar an mbóthar ceart."
Féach go géar ar an abairt sin, mar tá sí deartha go cúramach.
Tugann sí eolas duit (tá cúig lá fágtha). Tugann sí staid duit (tá tú ar an mbóthar ceart). Agus fágann sí faoi shuaimhneas thú: níl faic le déanamh, tá gach rud go breá, níl an fógra ann ach chun é a chur in iúl duit.
Nuair a bhíonn rud éigin le meas, ar an taobh eile, ní athraíonn an ton a réim. Má sháraíonn buiséad an teorainn a leag tú duit féin, bíonn an teachtaireacht socair agus tagann sí le tuairim faoi cad is féidir leat a dhéanamh — riamh "chaith tú an iomarca!" scairte i ndearg, riamh focal ar nós aláram nó contúirt.
Níl ach prionsabal amháin taobh thiar de, agus glacaim dáiríre go hiomlán leis:
Ní scríobhann an aip chugat riamh toisc go dteastaíonn sé uainne go n-osclófá í. Ní scríobhann sí chugat ach nuair a theastaíonn sé uaitse.
Sin an líne a scarann fógra feidhmiúil ó fhógra margaíochta. Tá na fógraí margaíochta — "tá tú in easnamh orainn", "fill ar cuairt", "féach cad a chaill tú" — ann chun tú a mhealladh isteach arís ar mhaithe leis an té a rinne an aip. Ní bhfaighidh tú ceann ar bith acu uainne.
Is eolas i do sheirbhís gach a dtagann chugat, riamh duán.
Cad is brí leis, go praiticiúil, aip nach dteastaíonn uaithi go mbeifeá i gcónaí ann
Fillim ar an snáithe, mar cruthaíonn na roghanna seo ar fad figiúr amháin.
Níl aon tsraith laethanta le cosaint. Má chailleann tú seachtain, níor bhris tú faic: tá an chomhordanáid ansin i gcónaí, ag fanacht leat nuair a fhilleann tú. Gan caisleán ag titim, gan aon chiontacht.
Níl faic le bailiú: gan pointe, gan suaitheantas, gan leibhéal a chuirfeadh ort an aip a oscailt le "gan an fuinneamh a chailleadh". (Scríobh mé faoi ar leithligh, faoin gcúis nach ndéanaimid cluiche de do chuid airgid.)
Níl aon scrolláil gan deireadh ann, mar níl aon fhotha ann: tá uimhir ann, agus dornán táscairí faoina bun. Féachann tú orthu, tuigeann tú conas atá tú, agus dúnann tú.
Agus níl aon leas ag an aip i do choinneáil istigh, mar ní mhaireann sí ar d'am. Ní dhíolann sí táirgí airgeadais leat, ní ghlacann sí coimisiúin ar a ndéanann tú, ní thuilleann sí má fhanann tú greamaithe den scáileán. Is é a hobair an chomhordanáid a thabhairt duit agus ansin imeacht as do bhealach chomh cineálta agus is féidir.
Agus mar sin, thar aon rud eile, ní i nóiméid a thomhaistear rath Cashfulness.
Do líonra sóisialta, is é an t-úsáideoir idéalach an duine nach scarann leis riamh.
Domsa, is é an t-úsáideoir idéalach an duine a osclaíonn an aip deich nóiméad sa tseachtain, a fheiceann go bhfuil an cúrsa á choinneáil, a dhúnann í, agus a théann amach chun a shaol a chaitheamh — agus a fhios aige cá bhfuil sé.
Dá ndéarfá liom ag deireadh na bliana "is ar éigean a d'úsáid mé í, agus ní raibh mé riamh chomh socair le mo chuid airgid", ba é sin an moladh is mó a d'fhéadfainn a fháil.
Is é an t-am an pointe, ní an scáileán
Tá cúis bhunúsach taobh thiar de seo ar fad, agus deirim go soiléir í mar is í croí na ceiste í.
Is uirlis é an t-airgead chun am agus saoirse a cheannach. Ní aisling le tóraíocht, ní namhaid le troid. Uirlis.
Ba chontrárthacht é uirlis a thógáil a chabhraíonn leat am a shaothrú, agus a thógann an t-am sin ar ais deich nóiméad in aghaidh an ama, gach lá, á choinneáil ort a bheith ag faire ar uimhir nár athraigh.
Teastaíonn d'am ó na haipeanna a mhaireann ar d'aird. Ba mhian le Cashfulness é a thabhairt ar ais duit: cúpla nóiméad nuair is gá, agus don chuid eile an saol.
An chéad uair eile a osclóidh tú an guthán agus a thabharfaidh tú faoi deara gur oscail tú aip gan é a bheith beartaithe agat fiú, cuir ceist shimplí ort féin. An bhfuil an aip seo ag obair ar mo shon, nó an bhfuil sí ag obair chun mé a choinneáil anseo?
Rinne mise iarracht rud a thógáil atá ar an taobh eile. Ceann a chuirfidh fonn ort í a dhúnadh, má rinne sí a hobair i gceart.
The calm side of money. Fiú, agus go háirithe, nuair atá an scáileán múchta.
— Vittorio