Léigh mé Rich Dad Poor Dad le Robert Kiyosaki go luath sna 2000í, nuair a bhí sé ina leabhar clúiteach cheana féin ach sular tháinig sé ina fheiniméan domhanda a bhí ann ina dhiaidh sin.
Léigh mé é mar chomhairleoir airgeadais cláraithe, le fiosracht duine atá ag lorg gach bealach is féidir chun an rud céanna a fheiceáil.
Agus d'fhág an leabhar sin dhá rud liom: rud amháin a choinnigh mé agus rud amháin a d'fhág mé ar an mbóthar.
An rud a choinnigh mé is léargas simplí é, ach do dhuine nár staidéar cuntasaíocht riamh, tá sé an-chumhachtach: níl gach rud atá agat mar an gcéanna.
Cuireann cuid de na rudaí atá agat airgead i do phóca — árasán ar cíos, scair a íocann díbhinní, gnó a thugann brabús.
Tarraingíonn rudaí eile atá agat airgead as do phóca, mí i ndiaidh míosa — an carr, an teach ina gcónaíonn tú, an vardrús éadaí, an bád spraoi.
Formhór na ndaoine, go dtí an nóiméad a léann siad leathanach a chuireann an t-idirdhealú seo i láthair, níor smaoinigh siad riamh air sa dóigh sin. Ní smaoiníonn siad ach “tá an méid seo agam sa bhanc” agus “tá mo theach féin agam”. Ní dhéanann siad idirdhealú. Ní fheiceann siad an treo.
Rinne Kiyosaki an t-idirdhealú seo poiblí mar is beag duine eile ar domhan. Agus táimid buíoch dó as sin.
An rud a d'fhág mé ar an mbóthar is é an dóigh ar dhíol Kiyosaki an léargas seo leis an domhan, agus gach rud a ghreamaigh sé leis sna blianta ina dhiaidh sin.
I Cashfulness, thóg muid rud éigin a thosaíonn ón léargas céanna, ach a shiúlann i dtreo eile.
San alt seo ba mhaith liom a mhíniú duit cá bhfuilimid ag druidim le Kiyosaki, agus cá bhfuilimid ag imeacht uaidh.
An méid a chonaic Kiyosaki i gceart
Chun a bheith cothrom le húdar a dhíol os cionn daichead milliún cóip, is fiú tosú leis an méid a chonaic sé i gceart.
Trí rud ar a laghad.
Bhris sé cultúr an iarmhéid statach.
Ar feadh glúnta, smaoinigh daoine ar a sláinte airgeadais trí bhreathnú ar iarmhéid a gcuntas reatha.
Chabhraigh Kiyosaki leis an aird sin a aistriú go rud níos dinimicí: cad a thugann do shócmhainní, agus cad a chosnaíonn siad ort.
Is aistriú radhairc é a athraíonn gach rud. Ní cé mhéid is fiú tú, ach cén treo ina bhfuil tú ag dul.
Bhris sé an chothromóid “teach faoi úinéireacht = infheistíocht”.
I gcultúir go leor sa fichiú haois, bhí ceannach tí ina infheistíocht go huathoibríoch.
Scríobh Kiyosaki síos, le samplaí simplí, nach gcuireann teach ina gcónaíonn tú — fad is a chónaíonn tú ann, is a íocann tú an morgáiste, na cánacha agus an chothabháil — airgead i do phóca.
Is rogha saoil é, b'fhéidir ceart, ach ní sócmhainn tháirgiúil é sa chiall dhian.
Ar an bpointe seo aontaíonn Cashfulness go hiomlán, agus phléamar é go mion san alt atá tiomnaithe do Shócmhainn+ agus Shócmhainn− ar an mblag seo.
Spreag sé machnamh ar neamhspleáchas ó ioncam oibre amháin.
Is smaoineamh saorthach é an smaoineamh gur féidir le do chaipiteal, le himeacht ama, oibriú duitse chomh mór is a oibríonn tusa dó.
Roinneann Cashfulness é sin, agus cuireann sé i lár an choincheapa neamhspleáchais airgeadais é: Sócmhainn+ leordhóthanach a bheith agat le do chaiteachas gnáth a chlúdach.
Ar na trí rud seo, táimid faoi chomaoin aige. Lánstad. Gan aighneas.
An méid a chuir Kiyosaki i bhfad thairis (nó a chuaigh amú)
É sin ráite, ní chríochnaíonn “pacáiste Kiyosaki” leis na trí phointe thuas.
A mhalairt, téann formhór an méid a tháinig ón leabhar sna fiche bliain ina dhiaidh sin i dtreo nach dteastaíonn uainn a leanúint.
Ionsaitheacht mar mhodh.
Tógann Kiyosaki go leor dá theachtaireachtaí ar struchtúr naimhde: an córas scoile a chuireann spleáchas ort, an “Poor Dad” — an t-athair bocht nár cheart aithris a dhéanamh air, comhairleoirí airgeadais atá ag iarraidh cur i gcéill ort, fostaithe atá “ina sclábhaithe” ag an rásaíocht luchóige.
Reitric pholaraithe atá ann. Oibríonn sí chun leabhair a dhíol.
Ní oibríonn sí chun suaimhneas a thógáil.
I Cashfulness, ní thógaimid naimhde. Níl “córas” olc ann atá le cur i gcodarsnacht le modh “shlánaitheach”. Tá pictiúr mearbhlach ann atá le soiléiriú, sin uile.
Eastát réadach mar reiligiún.
Sna blianta i ndiaidh an leabhair, bhog Kiyosaki níos mó agus níos mó i dtreo oideas an-sonrach: maoin a cheannach le cur ar cíos, le hiasachtú (fiacha) más féidir, mar an bpríomhbhóthar go dtí an neamhspleáchas.
I Cashfulness ní ordaímid aon aicme sócmhainne ar leith.
Is féidir le Sócmhainn+ a bheith ina réadmhaoin, ach freisin ina gcistí, ETFanna, bannaí a íocann cúpóin, díbhinní, sealbhanna i ngníomhaíochtaí fiontraíochta, saothair intleachtacha a ghineann ceadúnais.
Braitheann an meascán ceart duitse ar do shaol, ar do charachtar, ar an tír ina gcónaíonn tú, ar an tréimhse stairiúil, ar d'aois.
Níl freagra amháin ag Cashfulness mar níl freagra amháin ag an gceist.
Geallúint an tsaibhris.
Is é fo-théacs Kiyosaki ná “beidh tú saibhir má leanann tú an modh”.
Ní gheallann Cashfulness saibhreas.
Is téarma doiléir agus culturálta trom é an saibhreas, agus ní dhíolaimid brionglóidí.
Geallaimid soiléireacht, agus as sin, is tusa a dhéanann na roghanna, agus is iad do roghanna a chinneann cad a bheidh ionat.
Is uirlis é Cashfulness, ní toradh.
FIRE agus an t-imeacht ón rásaíocht luchóige.
Tá cuid mhaith den ghluaiseacht FIRE — Financial Independence, Retire Early — fréamhaithe i macalla Kiyosaki. An smaoineamh gurb é an sprioc dheiridh stop a chur le hobair chomh luath agus is féidir.
Níl Cashfulness in aghaidh neamhspleáchais airgeadais. Mar a dúirt mé, cuirimid i lár an rud é.
Ach níl an tsaoirse ar mhaith linn cabhrú leat a thógáil ina teitheadh: is rogha í.
Nuair a shroicheann tú an pointe ina gclúdaíonn do Shócmhainn+ do chaiteachas gnáth, tá tú saor. As sin d'fhéadfá stopadh ag obair.
Leanann go leor daoine de rogha, mar go gcothaíonn an obair iad nó mar go bhfuil saothar ann ar mhaith leo é a chríochnú. Moillíonn daoine eile. Athraíonn daoine eile a ngairm. Tugann daoine eile faoi dheara don teaghlach, do na garpháistí, do chaitheamh aimsire, do chumann deonach.
Is é an tsaoirse ná an cumas rogha a dhéanamh. Ní oibleagáid teitheadh.
An tuin gúrú.
Le cúig bliana déag anuas, tá Kiyosaki tar éis éirí ina fhigiúr meán a dhíolann cúrsaí ar chostas na mílte euro, a sheolann tuairimí tubaisteacha faoi na margaí, a chuireann é féin i láthair mar ghúrú.
Ní hé ár stíl é, ní hé ár gceird é, ní hé ár mbranda é.
Ba mhaith le Cashfulness tú a bheith i do dhuine fásta feasach, ní i do dheisceabal.
Foclóir difriúil, inneall níos daingne
Tá difríocht theicniúil ann freisin is fiú a lua go gairid.
Úsáideann Kiyosaki an péire asset / liability: dhá chatagóir dhénártha, simplithe.
Úsáideann Cashfulness Sócmhainn+ agus Sócmhainn− — foclóir Gaeilge, stuama, agus thar aon rud eile, atá bunaithe ar chóras iomlán cuntasaíochta dhébhealaí, an teicníc chéanna a úsáideann gnóthais le sé chéad bliain chun a gcláir chomhardaithe a choinneáil.
Ní difríocht fhoclóra amháin í.
Léiríonn an chuntasaíocht dhébhealach ní hamháin cad atá agat agus cad atá le híoc agat, ach freisin conas a bhogann na sreabhanna le himeacht ama, agus ligeann sí duit an tsláinte airgeadais a fheiceáil le ceithre chatagóir ar leith (Sócmhainní, Dliteanais, Costais, Ioncam) in ionad dhá cheann.
Tá an creat níos daingne. D'inis muid faoi san alt faoin gcuntasaíocht dhébhealach dóibh siúd nach cuntasóirí iad, ar an mblag seo.
Agus tá sé mínithe ar bhealach praiticiúil, le samplaí agus le GNUCash mar uirlis oideachasúil, sa leabhar a scríobh mé — Strategie per la Finanza Personale, ar fáil ar Amazon. Is é an leabhar é ba mhaith liom a bheith aimsithe agam, fiche bliain ó shin, tar éis dom Kiyosaki a léamh.
Cé dó a bhfuil Cashfulness ann, más rud é gur léigh tú Kiyosaki
Tá duine ann a léigh Rich Dad Poor Dad agus a bhain rud maith as — tháinig an t-idirdhealú sócmhainn/dliteanas isteach ina dóigh smaointeoireachta faoi airgead.
Ach thug sí faoi é a chur i bhfeidhm freisin ag leanúint an script a mhol an t-údar — cúrsaí, réadmhaoin ar cíos le hiasachtú ionsaitheach, an smaoineamh go gcaithfí “imeacht ón rásaíocht luchóige” laistigh de bhlianta beaga — agus fuair sí í féin imníoch, faoi bhrú, le saol airgeadais níos casta ná roimhe agus níos lú suaimhnis ná mar a bhí súil aici leis.
Nó léigh sí an leabhar, thuig sí an pointe, ach stop sí ansin mar nár bhain an chuid eile den phacáiste — an tuin, an phráinn, an taispeántacht — léi.
Don duine seo, is tairiscint éabhlóide chiúine í Cashfulness.
An léargas tosaigh céanna, creat i bhfad níos daingne, foclóir measúil, gan aon gheallúint saibhris, gan aon deifir chun “imeacht ón rásaíocht luchóige”, gan aon ghúrú ar an ardán.
Tá modh ann. Cuirtear i bhfeidhm é go ciúin. Oibríonn sé le himeacht ama, ní sa tríocha lá tar éis seimineáir.
Agus mura léigh tú Kiyosaki riamh ach gur tháinig tú ar an alt seo ar bhealaí eile, tá sé ceart go leor freisin.
Ní bhraitheann rud ar bith a deirimid anseo ar Kiyosaki a bheith léite agat. Gheobhaidh tú an t-idirdhealú idir Shócmhainn+ agus Shócmhainn− inste ar a bhealach féin, laistigh de Cashfulness, gan gá dul trí Rich Dad.
I mbeagán focal
Trí rud, ceann ar cheann, chun críochnú.
Rinne Kiyosaki léargas tábhachtach a dhéanamh poiblí. Aithnímid é sin go hoscailte.
Thóg Kiyosaki ar an léargas sin modh, tuin agus geallúint nach roinnimid. Deirimid é sin go hoscailte.
Molann Cashfulness éabhlóid chiúin den léargas céanna sin, gan aighneas agus gan formheas, bunaithe ar chóras cuntasaíochta dian (cuntasaíocht dhébhealach) agus ar gheallúint níos stuama (soiléireacht, ní saibhreas).
Más tusa an chéad duine a chuir mé síos — an té a léigh Kiyosaki agus a bhain rud éigin as, ach nach n-aithníonn í féin san ionsaitheacht — is dócha gurb é Cashfulness d'áit féin.
Táimid ag fanacht leat ar an liosta feithimh béite ag cashfulness.com/beta.
Ach más leantóir daingean tú de mhodh clasaiceach Kiyosaki — cúrsaí, eastát réadach ionsaitheach, FIRE mar phríomhsprioc — ní bheidh tú compordach i Cashfulness, agus tá sé sin ceart mar sin.
Tá an domhan mór, tá uirlisí ann do gach stíl.
Tá Cashfulness deartha dóibh siúd atá ag lorg suaimhnis agus modha le chéile. Ón gcreat sin, sin an rud a dhéanaimid, agus is é an t-aon rud a dhéanaimid.
— Vittorio