Narzędzia

Dokumenty

Dokumenty to archiwum przestrzeni księgowej: tutaj wgrywasz paragony, umowy i inne pliki oraz dołączasz je do transakcji albo przechowujesz na poziomie przestrzeni. Trzy zakładki porządkują ten obieg: Skrzynka odbiorcza na pliki dopiero co przybyłe i jeszcze nieuporządkowane, Wszystkie na pełne archiwum, Zarchiwizowane na to, co odłożone na bok.

Możesz filtrować według typu dokumentu i według okresu albo wyodrębnić same dokumenty podatkowe osobnym filtrem. Na dole strony pasek Zarządzanie pamięcią pokazuje, ile dokumentów zostało wgranych i ile miejsca zajmują; stamtąd otwierasz też zarządzanie przestrzenią.

Dokumenty są chronione szyfrowaniem end-to-end: za pierwszym razem kreator przeprowadzi Cię przez utworzenie osobnego hasła i klucza odzyskiwania z 24 słów. Dopóki szyfrowanie jest odblokowane, możesz w każdej chwili ponownie zobaczyć 24 słowa: stuknij kłódkę u góry strony Dokumenty i wybierz "Pokaż klucz odzyskiwania".

Jeśli zapomnisz hasła, kluczem odzyskiwania ustawisz nowe. Jeśli stracisz oba, nikt już nie odzyska zaszyfrowanych dokumentów — nawet my: to właśnie ta ochrona trzyma z daleka wszystkich innych. Aby zacząć od nowa, w oknie odblokowania jest "Straciłem(-am) i hasło, i klucz odzyskiwania": mówi wprost, jak wygląda sytuacja, usuwa dokumenty, których nie da się już odczytać, i prowadzi Cię przez utworzenie nowych danych dostępu.

Zanim wszystko usuniesz, sprawdź swoje pozostałe urządzenia: jeśli na którymś z nich dokumenty wciąż otwierają się bez pytania o hasło, klucz nadal tam jest. Otwórz na tym urządzeniu "Pokaż klucz odzyskiwania" i zapisz 24 słowa — nic nie przepadło. Nie wylogowuj się z tego urządzenia, zanim ich nie zapiszesz.

1. Otwórz Dokumenty w sekcji Narzędzia na pasku bocznym.
2. Naciśnij Prześlij dokument w prawym górnym rogu i wybierz plik na swoim urządzeniu.
3. Przypisz dokumentowi typ i, jeśli chcesz, powiąż go z transakcją w Rejestrze.
4. Odnajdź plik przez zakładki Skrzynka odbiorcza, Wszystkie i Zarchiwizowane albo przez filtry typu i okresu.

Subskrypcje i media

Subskrypcje i media to kartoteka Twoich umów: subskrypcji, mediów domowych i ubezpieczeń. Dla każdej umowy zapisujesz dostawcę, ile spodziewasz się płacić i jak często, datę wygaśnięcia oraz okres wypowiedzenia; przy mediach jest też miejsce na numer klienta i kod punktu poboru, taki jak POD dla prądu czy PDR dla gazu. U góry strony widzisz, ile kosztują wszystkie razem, miesięcznie i rocznie, oraz umowy bliskie wygaśnięcia, z ostatnim dniem na skuteczne wypowiedzenie.

Każda sekcja mówi pod tytułem, co zawiera. „Zdecyduj teraz” to nie osobny stan: to aktywne lub wypowiadane umowy, którym zbliża się termin, wyciągnięte na górę, żeby nie zginęły na dole. Aktywne trwają i to z nich składa się suma. Wypowiadane zostały wypowiedziane, ale jeszcze się nie skończyły: płacisz do ostatniego dnia, więc nadal się liczą. Zamknięte już nic nie kosztują i zostają poza sumą; na liście są tylko jako historia. A zamkniętą umowę można otworzyć na nowo: na karcie obok Wypowiedz jest też Przywróć, które wraca ją do aktywnych i usuwa wypowiedzenie razem z datą zakończenia usługi. Jeśli podpięty jest zapis cykliczny, aplikacja pyta, czy włączyć również jego, a pole jest na początku puste.

Połowę spisu wykonuje za Ciebie aplikacja: sekcja Znalezione wśród Twoich wydatków obserwuje Twoje ruchy i podpowiada koszty wracające w rozpoznawalnym rytmie, z formularzem już wypełnionym. To tylko propozycje: liczą się dopiero wtedy, gdy je potwierdzisz. Umowa może mieć podpiętą swoją operację cykliczną i wtedy widzisz ją w dwóch miejscach: tutaj jako umowę, a wśród operacji cyklicznych jako regułę. Tak ma być, to dwa widoki tej samej rzeczy; gdy wypowiadasz umowę, aplikacja pyta, czy zatrzymać także operację cykliczną.

Ta sekcja nigdy nie zapisuje niczego w Twoich księgach: zapisy pozostają sprawą transakcji i operacji cyklicznych, a umowa stoi ponad nimi i mówi Ci, ile kosztuje i kiedy możesz z niej wyjść. Listę przeglądasz w każdym planie; dodawanie, edytowanie i wypowiadanie umów należy do planów płatnych.

Mieści się tu więcej, niż podtytuł zdąży wyliczyć: streaming, telefon i internet, prąd, gaz i woda, siłownia, oprogramowanie w abonamencie, czynsz, a także ubezpieczenia i koszty samochodu. Ubezpieczenie ma własny typ, z miejscem na numer polisy, a podatek drogowy dobrze pasuje do typu Inne. Pytanie nie brzmi, jakiego rodzaju to wydatek, tylko czy coś odnawia się samo i czy jest dzień, do którego trzeba zdecydować, czy to zatrzymać.

Każdy wiersz mówi, kto zapisuje księgowanie: obok rodzaju i dostawcy zobaczysz «Zapisuje się sam», gdy jest podpięta aktywna reguła cykliczna, która w terminie proponuje Ci zapis, albo «Zapisujesz go sam», gdy ten zapis należy do Ciebie. W drugim przypadku widoczna data nie przesuwa się sama: zostaje tam, gdzie ją wpisałeś. Trzymanie umowy wyłącznie jako przypomnienia jest w porządku — mówi, ile kosztuje i do kiedy można ją wypowiedzieć — ale warto wiedzieć, która jest która.

«Nie» dla sugestii jest zapamiętywane: wiersz trafia do «Odrzucone», skąd «Przywróć» go zwraca. Obowiązuje, dopóki to konto zachowuje się tak samo — jeśli zmieni się kwota lub rytm, samo wraca do sugestii — i dotyczy przestrzeni księgowej, nie tylko Ciebie.

Terminy płatności

Terminy płatności zbierają rzeczy, które przysyła Ci ktoś inny i które trzeba zapłacić do określonej daty: podatek od nieruchomości, mandat, czynsz do wspólnoty. To nie są operacje cykliczne, bo te są prognozą, ani umowy, bo te są relacją, która trwa: to zobowiązania przyszłe z zewnątrz, z kwotą już wypisaną na wezwaniu i odsetkami, jeśli data minie. Do zapisania wystarczą trzy rzeczy: komu, ile i do kiedy.

Każdy termin ma własną liczbę dni wyprzedzenia, na start siedem, i od tego dnia o 9 rano przychodzi przypomnienie na urządzenie. Jeśli data minie, a termin jest wciąż otwarty, przypomnienie przychodzi co rano, dopóki nie oznaczysz go jako zapłacony albo nie odłożysz. Obok pól jest miejsce na numer wezwania, rachunek wierzyciela, stronę do zapłaty i swobodne wskazówki; załączenie wezwania jest warte więcej niż to wszystko, bo numery i druk już się na nim znajdują.

Gdy dotkniesz Zapłaciłem, aplikacja pyta, czym zapłaciłeś, kiedy naprawdę to zrobiłeś i ile wyszło — i dopiero wtedy powstaje zapis podwójny. Data, która trafia na zapis, to data płatności, nie termin: rachunek z terminem 31 zapłacony 2 to wydatek następnego miesiąca. Zaraz potem aplikacja proponuje zapisać kolejny, z wszystkim już wypełnionym poza datą.

Pole terminu płatności startuje puste i robi to celowo: wcześniej była w nim już wpisana dzisiejsza data, czyli odpowiedź na niby, a kto tego nie zauważył, dostawał przypomnienie już po terminie. Dopóki daty brakuje, ramka przypomnienia sama Ci to sygnalizuje, zamiast milczeć, a przy zapisie aplikacja o nią prosi.

Aktualizacja inwestycji

Aktualizacja inwestycji służy do wyceny Twoich portfeli według bieżącej wartości rynkowej. Strona wymienia konta inwestycyjne skonfigurowane do aktualizacji wartości: dla każdego wprowadzasz bieżącą wartość rynkową, a aplikacja zapisuje rewaluację jako zbilansowany zapis w podwójnym zapisie.

Różnica między starą a nową wartością nie jest po prostu nadpisywana: zostaje zaksięgowana, dzięki czemu Bilans i wartość netto odzwierciedlają rzeczywisty przebieg Twoich inwestycji, zachowując historię zmian.

1. Otwórz Aktualizację inwestycji w sekcji Narzędzia.
2. Wybierz konto inwestycyjne do zaktualizowania.
3. Wprowadź bieżącą wartość rynkową portfela.
4. Potwierdź: aplikacja zapisuje rewaluację i aktualizuje Saldo konta.

Uzgadnianie kont

Uzgadnianie kont daje całościowy obraz kont podlegających uzgodnieniu i ich stanu, monitorując te z oczekującymi operacjami. To punkt kontrolny, w którym sprawdzasz, czy salda zapisane w Cashfulness odpowiadają rzeczywistości, na przykład wyciągowi bankowemu z Twojego banku.

Kiedy wszystkie kompatybilne konta są aktualne, strona potwierdza to osobnym komunikatem: brak kont do uzgodnienia. W przeciwnym razie od razu widzisz, które konta wymagają Twojej uwagi.

Uzgadnianie nie dotyczy już tylko rachunków bieżących i kart: obejmuje także konta inwestycyjne i te w kryptowalutach. Kto ma giełdę kryptowalut albo brokera, wyciąg jak najbardziej dostaje i chce go porównać.

Na tych kontach saldo rusza się jednak samo, i ekran o tym mówi: na wyciągu jest także to, o ile wartość sama wzrosła albo spadła, podczas gdy w Twoich księgach są zakupy, sprzedaże i przesunięte pieniądze. Jeśli więc po zaznaczeniu wszystkiego zostaje różnica, prawie zawsze chodzi właśnie o to i nie jest to Twój błąd: nie zamyka się jej zaznaczaniem kolejnych ruchów, tylko zapisaniem wyceny konta na dzień wyciągu, w Aktualizacji inwestycji albo w Rewaluacji aktywów.

Konto jest oznaczane, gdy ma pozycje oczekujące, a najbliższy wyciąg jest blisko: ostrzeżenie zaczyna się pięć dni przed szacowaną datą. Szacunek liczy się od ostatniego uzgodnienia albo — jeśli nigdy nie uzgadniałeś tego konta — od najstarszej pozycji jeszcze do uzgodnienia. Zapisanie nowej pozycji nie przesuwa przypomnienia: odliczanie zeruje się dopiero wtedy, gdy naprawdę uzgadniasz. Pod nazwą konta widzisz, od ilu dni czeka najstarsza pozycja, żeby odróżnić «wyciąg zaraz przyjdzie» od «to stoi od miesięcy».

Nad listą, obok filtrów, jest pole wyszukiwania po nazwie: dodaje się do aktywnego filtra, a nie go zastępuje, a jeśli nazwa nie istnieje, ekran to mówi, zamiast sugerować zmianę filtra.

Amortyzacja, Gwarancje i Rewaluacja aktywów

Sekcję dopełniają trzy narzędzia poświęcone składnikom majątku. Amortyzacja obsługuje dobra o zaplanowanym zużyciu: ich wartość jest obniżana w czasie regularnymi zapisami księgowymi, tak by Bilans odzwierciedlał faktyczną wartość rezydualną.

Gwarancje pilnują terminów gwarancji na Twoje dobra, więc zawsze wiesz, które zakupy są jeszcze objęte ochroną. Rewaluacja aktywów pozwala wreszcie dostosować wartość składników majątku, gdy zmienia się ona w czasie, w górę albo w dół.

Tak jak wszystkie narzędzia, również amortyzacja i rewaluacja tworzą zapisy w podwójnym zapisie: każda zmiana wartości ma zawsze swój odpowiednik, a suma wierszy po stronie Winien i Ma pozostaje zerowa.

Operacje cykliczne

Operacje cykliczne to reguły dla tego, co się powtarza: pensja, czynsz, raty, subskrypcje, plany inwestycyjne. Regułę tworzysz raz — co, ile, jak często — i od tej chwili aplikacja podsuwa Ci każdy termin, gdy nadchodzi, już wypełniony: potwierdzasz go jednym dotknięciem, pomijasz albo poprawiasz kwotę, jeśli tym razem jest inna.

Reguła nigdy nie zapisuje niczego w Twoich księgach sama: każdy zapis powstaje dopiero wtedy, gdy potwierdzisz, i rodzi się zbilansowany w podwójnym zapisie. To różnica między prognozą a faktem: operacja cykliczna prognozuje, Ty rejestrujesz. Niepotwierdzone terminy zbierają się w kolejce „Terminy do uporządkowania”, u góry strony i na stronie głównej, więc nic nie przemknie po cichu.

Typy pokrywają prawdziwe przypadki: wydatek i wpływ o stałej kwocie, media o kwocie zmiennej (przy każdym terminie aplikacja pyta, ile przyszło), przelewy między Twoimi kontami, plany inwestycyjne oraz subskrypcje — które możesz też trzymać „tylko na liście”, bez zapisów, po prostu żeby wiedzieć, ile wydajesz. Subskrypcja może stać się umową na stronie Subskrypcje i media, i wtedy widzisz ją w dwóch miejscach: tak ma być, to dwa widoki tej samej rzeczy.

Usunięcie reguły nie rusza historii: znikają reguła i jeszcze nieuporządkowane terminy, ale ruchy już zapisane zostają w księgach, bo one wydarzyły się naprawdę.

1. Otwórz Operacje cykliczne w sekcji Narzędzia na pasku bocznym.
2. Naciśnij Nowa operacja cykliczna i wybierz typ: wydatek, wpływ, media, przelew, plan inwestycyjny albo subskrypcja.
3. Ustaw kwotę, częstotliwość i dwa konta zapisu; zapisz regułę.
4. Przy każdym terminie znajdziesz ruch w kolejce: potwierdź go, pomiń albo popraw kwotę.

Kredyt hipoteczny lub pożyczka

Kredyt hipoteczny lub pożyczka buduje harmonogram spłat z czterech liczb z umowy: kwoty kredytu, rocznego oprocentowania nominalnego, liczby rat i daty pierwszej z nich. Aplikacja liczy harmonogram w systemie rat równych (annuitetowych) i pokazuje Ci ratę, część kapitałową, część odsetkową i ostatni termin, zanim cokolwiek zapisze.

Uważaj, którą liczbę przepisujesz: potrzebne jest oprocentowanie nominalne, nie RRSO. RRSO obejmuje też opłaty i wpisane tutaj dałoby ratę wyższą od prawdziwej. Jeśli wpiszesz także ratę z umowy, aplikacja sprawdza, czy harmonogram się zgadza: kiedy się nie zgadza, zwykle właśnie dlatego, że zamiast oprocentowania nominalnego trafiło tam RRSO.

W księgach działa to tak: z wybranego konta wychodzi cała rata, dług maleje tylko o część kapitałową, a różnica to odsetki, które są kosztem. Trzy konta, jeden zbilansowany zapis na każdą ratę: Bilans pokazuje prawdziwy pozostały dług, Rachunek zysków i strat — prawdziwy koszt kredytu.

Harmonogram dotyczy stałej stopy. Jeśli Twoja jest zmienna, harmonogram nie istnieje z góry: układa się go na nowo, gdy bank poda nową stopę.

1. Otwórz Kredyt hipoteczny lub pożyczkę w sekcji Narzędzia na pasku bocznym.
2. Przepisz z umowy kwotę kredytu, oprocentowanie nominalne, liczbę rat i datę pierwszej raty.
3. Wybierz trzy konta: to, z którego wychodzi rata, dług i konto odsetek.
4. Sprawdź wyliczoną ratę — jeśli masz wpisaną ratę z umowy, aplikacja je porówna — i naciśnij Utwórz harmonogram.

Etykiety

Etykiety zbierają transakcje rozsiane po różnych kontach pod Twoją własną nazwą: „Wakacje 2026”, „Remont łazienki”, „Delegacja marcowa”. Plan kont odpowiada na pytanie „jaki to rodzaj wydatku?”; etykieta — na pytanie „do którego projektu to należy?”. To dwa różne pytania i dlatego istnieją obie rzeczy.

Etykieta rodzi się w chwili, gdy wpisujesz ją na transakcji, w polu Etykiety formularza: nie trzeba tworzyć jej wcześniej. Strona Etykiety w Narzędziach to kartoteka: widzisz, ile transakcji niesie każda z nich, zmieniasz nazwę wszędzie za jednym razem albo ją usuwasz.

Etykiety nigdy nie dotykają Twoich ksiąg: to warstwa odczytu ponad zapisami. Usunięcie którejś nie przesuwa ani grosza — transakcje zostają na miejscu, znika tylko grupowanie.

1. Zapisz transakcję i wpisz nazwę w polu Etykiety: etykieta rodzi się właśnie tam.
2. Używaj jej na transakcjach należących do tego samego projektu, na dowolnym koncie.
3. Filtruj Rejestr według etykiety, żeby zobaczyć cały projekt razem, z jego sumą.
4. Na stronie Etykiety w Narzędziach zmieniasz nazwy albo usuwasz etykiety całej przestrzeni.

Import z CSV

Import z CSV wprowadza konta i ruchy z innego programu, z arkusza kalkulacyjnego albo z wyciągu bankowego. Przyjmuje pliki CSV, TSV i tekstowe rozdzielane przecinkiem, średnikiem lub tabulatorem i rozumie dwa formaty: jeden wiersz na ruch (klasyczny wyciąg) albo kilka wierszy na zapis (eksporty w podwójnym zapisie z innych programów księgowych).

Droga ma trzy kroki: wybierasz plik, mówisz, co jest w każdej kolumnie — data, opis, kwota, konto, konto przeciwstawne — i oglądasz podgląd. Zanim cokolwiek zostanie zapisane, widzisz, ile wierszy wejdzie, w jakich walutach i co nie zostało zrozumiane: żadnych niespodzianek po imporcie.

Konta, które plik wymienia, a których w przestrzeni jeszcze nie ma, powstają podczas importu, zgodnie ze ścieżką zapisaną w pliku: dlatego pole konta jest tu wolnym tekstem, a nie listą do wyboru. Każdy zaimportowany ruch wchodzi jako zbilansowany zapis podwójny, jak ruch zarejestrowany ręcznie.

Jeśli wynik Cię nie przekonuje, import cofasz w całości: zapisy utworzone przez import znikają razem, bez ręcznego polowania.

1. Otwórz Import z CSV w sekcji Narzędzia na pasku bocznym.
2. Wybierz plik i wskaż, co zawiera każda kolumna.
3. Sprawdź podgląd: liczbę wierszy, waluty i wiersze niezrozumiane.
4. Potwierdź import — a w razie potrzeby cofnij go w całości zaraz potem.