تنظیمات

یک مرکز واحد برای همهٔ تنظیمات

صفحهٔ تنظیمات همهٔ حوزه‌های پیکربندی را در فهرستی از کارت‌ها گرد هم می‌آورد: نمایهٔ کاربر، فضاهای حسابداری، ظاهر و رابط کاربری، ارزها، اعلان‌ها و یادآوری‌ها، ثبت تراکنش، امنیت و حریم خصوصی، پشتیبان‌گیری و داده‌ها، راهنما و پشتیبانی.

در بالا همیشه می‌بینید کدام فضای حسابداری فعال است: برخی تنظیمات، مانند پشتیبان‌گیری، به یک فضا مربوط می‌شوند، در حالی که برخی دیگر، مانند نمایه و ظاهر، برای حساب شما در همهٔ فضاها اعمال می‌شوند.

در راهنما و پشتیبانی «نظر بدهید» هم هست: صفحهٔ Cashfulness را در App Store یا Google Play باز می‌کند تا چند خط دربارهٔ تجربه‌تان بنویسید. در رایانه، که برنامه از هیچ فروشگاهی نمی‌آید، اول می‌پرسد روی تلفن از کدام‌یک استفاده می‌کنید.

نمایهٔ کاربر: حساب، امنیت و رضایت‌ها

در نمایهٔ کاربر اطلاعات حساب خود را می‌بینید: ایمیل ورود فقط‌خواندنی نمایش داده می‌شود، در حالی که نام مستعار آزادانه قابل ویرایش است و نامی است که با آن در برنامه و فضاهای مشترک ظاهر می‌شوید.

بخش امنیت به شما امکان می‌دهد رمز عبور و در صورت نیاز آدرس ایمیل را تغییر دهید: ایمیل نام کاربری شما نیز هست، بنابراین برای تکمیل تغییر پیامی تأییدی به آدرس جدید دریافت خواهید کرد.

در رضایت‌های حریم خصوصی، ترجیحات ارتباطی خود را مدیریت می‌کنید: ارتباطات فنی و خدماتی الزامی هستند زیرا برنامه برای کار کردن به آن‌ها نیاز دارد، در حالی که خبرنامه و ارتباطات تجاری با یک کلید روشن یا خاموش می‌شوند. هر تغییر به‌طور خودکار ذخیره می‌شود.

در امنیت و حریم خصوصی دو کلید هست که شبیه هم‌اند و کارهای متفاوتی می‌کنند. ورود سریع دستگاه برای بعد از خروج است: با اثر انگشت، چهره یا PIN دستگاه برمی‌گردید به جای نوشتن رمز عبور. نیاز به احراز هویت هر بار که برنامه را باز می‌کنید یا به آن برمی‌گردید آن را قفل می‌کند و باز کردن قفل را می‌خواهد: اگر گوشی دست‌به‌دست می‌شود، همین را لازم دارید.

احراز هویت دومرحله‌ای، که آن هم در امنیت و حریم خصوصی قرار دارد، به رمز عبور یک کد شش‌رقمی اضافه می‌کند که هر سی ثانیه عوض می‌شود و یک برنامهٔ احراز هویت روی تلفن شما آن را می‌سازد (Google Authenticator، Microsoft Authenticator، 1Password، Authy و برنامه‌های مشابه). برای فعال کردن آن، کد QR را با برنامه اسکن می‌کنید، یا اگر برنامه روی همین دستگاه است کلید را کپی می‌کنید، و اولین کد را وارد می‌کنید. بلافاصله پس از آن Cashfulness ده کد پشتیبان به شما نشان می‌دهد، فقط یک بار: آن‌ها را در یک مدیر رمز عبور ذخیره کنید. دستگاه‌های دیگری که به حساب شما وصل‌اند از حساب خارج می‌شوند، و از آن پس در هر ورود، پس از رمز عبور، کد برنامه از شما خواسته می‌شود.

اگر تلفن خود را گم کنید، هنگام ورود روی «تلفنم را گم کرده‌ام: از کد پشتیبان استفاده می‌کنم» بزنید: هر کد فقط یک بار معتبر است و احراز هویت دومرحله‌ای را غیرفعال می‌کند، و سپس آن را با تلفن جدید دوباره فعال می‌کنید. اگر کدها را هم گم کرده‌اید، از نشانی ایمیل حساب خود به info@cashfulness.com بنویسید: پس از اینکه تأیید کردیم خودتان هستید، ما آن را غیرفعال می‌کنیم. برای خاموش کردن آن به خواست خودتان، یا برای گرفتن ده کد پشتیبان جدید، کدی لازم است که برنامه در همان لحظه نشان می‌دهد.

ظاهر، اعلان‌ها و ترجیحات مالی

در ظاهر و رابط کاربری، پوستهٔ روشن یا تاریک، پالت رنگ و زبان برنامه را همراه با قالب‌های نمایش و ترجیحات چیدمان انتخاب می‌کنید.

در میان قالب‌ها آخر هفته هم هست، کنار روز اول هفته: شنبه و یکشنبه، جمعه و شنبه، یا فقط یکشنبه. تعیین می‌کند سررسید تکراری در چه روزهایی نمی‌افتد: اگر قاعده «به جلو» باشد و قسط به یکی از آن روزها بیفتد، پیشنهاد در اولین روز کاری بعد از آن می‌رسد. برنامه آن را از منطقهٔ دستگاه پیشنهاد می‌دهد، در کشورهای خلیج فارس و مصر جمعه و شنبه، و آن را در مرحلهٔ تنظیمات راه‌اندازی راهنمایی‌شده هم می‌یابید.

اعلان‌ها و یادآوری‌ها جایی است که به‌روزرسانی‌ها، هشدارها و ارتباطات را بررسی می‌کنید، در حالی که ترجیحات مالی، مانند گزینه‌های ثبت تراکنش، به شما امکان می‌دهند رفتار برنامه را با شیوهٔ کار خود تطبیق دهید.

فهرست اعلان‌ها را می‌توان سبک کرد: اعلانی که خوانده‌اید دکمهٔ «حذف از فهرست» دارد، و بالای صفحه «حذف خوانده‌شده‌ها» هست که همه را یکجا برمی‌دارد و می‌گوید چند تا بوده‌اند. روی نخوانده‌ها دکمه نیست، و این عمدی است: اعلانی که هرگز بازش نکرده‌اید و با یک حرکت ناپدید می‌شود، اعلانی است که بی‌خبر از دست رفته. واژهٔ «حذف» با دقت انتخاب شده — اعلان از فهرست شما می‌رود، اما پاک نمی‌شود: ردّ اینکه به شما رسیده و بازش کرده‌اید می‌ماند، و همان تنها معیاری است که به ما نشان می‌دهد اعلان‌ها از کار افتاده‌اند.

اگر اعلان‌ها نمی‌رسند، اولین جایی که باید نگاه کنید بالای صفحهٔ اعلان‌هاست: وضعیت اجازهٔ سیستم. اگر هرگز آن را نداده‌اید، برنامه پس از توضیح کاربردش از همان‌جا آن را می‌خواهد، و بار اولی که سررسیدی با یادآوری یادداشت می‌کنید هم می‌خواهد. اگر رد کرده‌اید، پنجرهٔ سیستم دیگر ظاهر نمی‌شود: دکمهٔ «باز کردن تنظیمات» شما را به صفحهٔ درست می‌برد و هنگام بازگشت کارت خودبه‌خود به‌روز می‌شود. در Windows و Linux اعلان سیستمی وجود ندارد و صفحه این را می‌گوید: آنجا پیام‌ها داخل برنامه می‌رسند.

ترجیحات اعلان‌ها، کنار صندوق ورودی، همان کارت اجازه و چهار دسته را نشان می‌دهد: سررسیدها و یادآوری‌ها، کارهای نیازمند رسیدگی، خلاصهٔ دوره‌ای و پیام‌هایی از Cashfulness. داخل برنامه پیام‌ها همیشه می‌رسند؛ کلید کنار هر دسته تعیین می‌کند که به‌صورت اعلان دستگاه هم به شما برسد یا نه. خاموش کردن «سررسیدها و یادآوری‌ها» یادآوری‌های زمان‌بندی‌شده روی تلفن را بلافاصله حذف می‌کند و صفحهٔ سررسید این را می‌گوید.

«هشدارهای فضای شما» سومین مورد است و برای فضای حسابداری فعال کاربرد دارد. همه خاموش‌اند تا وقتی خودتان روشنشان کنید: تکراری‌های منتظر تأیید، حساب‌های نیازمند مغایرت‌گیری، سرمایه‌گذاری‌های نیازمند ارزش‌گذاری، بودجهٔ نزدیک به سقف، ماندهٔ حساب زیر یک مبلغ، خلاصهٔ هفتگی یا ماهانه. به‌صورت «کارهای نیازمند رسیدگی» می‌رسند، روزی یک پیام در ساعتی که انتخاب می‌کنید و فقط وقتی چیزی برای گفتن باشد. شدت را خودتان تعیین می‌کنید: ضروری موردی را که هنوز باز است حداکثر هر هفت روز تکرار می‌کند، معمولی هر روز تا وقتی باز است، فشرده هر ساعت بررسی می‌کند و هر مورد تازه را بلافاصله می‌گوید. لحن تغییر نمی‌کند، فقط تعداد دفعات.

ارزها

در بخش ارزها، ارز اصلی فضای حسابداری فعال را می‌بینید: همان ارزی که مجموع گزارش‌ها، مانند ترازنامه و صورت سود و زیان، بر اساس آن بیان می‌شود. آن را هنگام ساختن فضا انتخاب می‌کنید و در صورت نیاز از فضاهای حسابداری، سپس مدیریت فضای حسابداری، در گزینهٔ ارز اولیه تغییرش می‌دهید.

در پایین ارزهایی را می‌یابید که می‌توانید به حساب‌ها اختصاص دهید، هر کدام با نرخ تبدیل خود بر حسب ارز اصلی و روزی که این نرخ به آن مربوط است. نرخ‌ها هر روز کاری از بانک مرکزی اروپا می‌رسند؛ اگر ارزی بیش از یک هفته به‌روز نشده باشد، تاریخ آن برجسته نمایش داده می‌شود.

پشتیبان‌گیری و داده‌ها

بخش پشتیبان‌گیری و داده‌ها به شما امکان می‌دهد یک نسخهٔ امن از داده‌های فضای حسابداری فعال بسازید. فایل در فضای ذخیره‌سازی ذخیره می‌شود و در تاریخچهٔ پشتیبان‌ها ظاهر می‌شود؛ بازیابی‌های انجام‌شده در تاریخچهٔ بازیابی‌ها فهرست می‌شوند.

از همین بخش می‌توانید داده‌های خود را خروجی بگیرید، مطابق با حق قابلیت انتقال داده طبق GDPR.

در همان بخش، واردکردن هم زندگی می‌کند. «ورود اطلاعات از CSV» حساب‌ها و ثبت‌ها را از برنامه‌ای دیگر، از یک صفحه‌گسترده یا از صورت‌حساب بانکی می‌آورد. اینجاست و نه در ابزارها، چون جابه‌جایی داده‌ها به خانوادهٔ پشتیبان‌گیری، بازیابی و خروجی گرفتن تعلق دارد: پیش از آن‌که چیزی بنویسد پیش‌نمایشی به شما نشان می‌دهد و مواردی را که خودش نمی‌تواند حل کند اعلام می‌کند، به‌جای این‌که حدس بزند. صورت‌حساب‌های بانک‌های اصلی آلمان، اتریش، سوئیس و اسپانیا را خودش می‌شناسد: ستون‌هایی مانند Buchungstag، Verwendungszweck و Betrag یا Fecha operación، Concepto و Importe را خودکار جفت می‌کند، از سطرهای متنی که برخی بانک‌ها بالای جدول می‌گذارند رد می‌شود و صورت‌حساب‌هایی را هم می‌خواند که ورودی و خروجی پول را در دو ستون جدا دارند. این جفت‌کردن پیشنهاد باقی می‌ماند و پیش از پیش‌نمایش آن را بررسی و تغییر می‌دهید. اگر بانک فقط فایل Excel می‌دهد، آن را باز کنید و با قالب CSV ذخیره کنید.

رمزگذاری‌های قدیمی را هم می‌خواند: فایلی که UTF-8 نیست ابتدا به‌صورت Windows-1252، رمزگذاری اروپای غربی، امتحان می‌شود و اگر متن شکل عربی داشته باشد به‌صورت Windows-1256، رمزگذاری صورت‌حساب‌های بانک‌های خلیج فارس و مصر. اگر نام‌ها و شرح‌ها باز هم ناخوانا رسیدند، مثلاً از صورت‌حسابی به خط سیریلیک یا یونانی، در مرحلهٔ تطبیق ستون‌ها رمزگذاری را دستی انتخاب کنید تا فایل بلافاصله دوباره خوانده شود.

اگر از GnuCash می‌آیید، درست پایین‌تر گزینه‌ای از آنِ خودتان هست: «ورود اطلاعات از GnuCash». بایگانی باید در قالب XML باشد: GnuCash می‌تواند در قالب‌های دیگر هم ذخیره کند، و اگر فایل شما XML نیست کافی است آن را در GnuCash باز کنید و از فایل، ذخیره با نام استفاده کنید و XML را انتخاب کنید. اگر فشرده باشد هم اشکالی ندارد، برنامه خودش از پس آن برمی‌آید.

واردکردن، درخت را همان‌گونه که بود کپی می‌کند، با همان نام‌ها و همان والدهایی که در GnuCash داشت، و هر شاخه را زیر بخش متناظر در فهرست حساب‌های شما می‌نشاند. سطح بالایی GnuCash (دارایی‌ها، بدهی‌ها، درآمدها، هزینه‌ها، حقوق صاحبان سرمایه) دوباره ساخته نمی‌شود: شاخه‌هایی که در آن است مستقیماً به بخش‌های Cashfulness وصل می‌شوند و پیش‌نمایش آن‌ها را نام می‌برد. شاخه‌ای که فقط از حساب‌های بانکی و نقد تشکیل شده باشد زیر دارایی + › نقدشونده می‌رود، و شاخه‌ای که فقط از کارت‌های اعتباری تشکیل شده باشد زیر بدهی ها › کوتاه مدت. برای همهٔ شاخه‌های دیگر بیش از این حدس نمی‌زند، و دلیلی هم دارد: این‌که کدام حساب‌ها نقد هستند و کدام‌ها دارایی مصرف شخصی، هیچ‌جای فایل نوشته نشده است. ثبت‌هایی که تراز نمی‌شوند بیرون می‌مانند و به شما اعلام می‌شوند، به‌جای آن‌که اصلاح شوند. همچنین ثبت‌هایی که در GnuCash باطل شده‌اند و تجزیه‌های سهام بیرون می‌مانند: این موارد در پیش‌نمایش و در پایان واردکردن جداگانه شمرده می‌شوند. تجزیه‌های سهام بیرون می‌مانند، چون واردکردن ارزش سهام را منتقل می‌کند، نه تعداد واحدها را؛ اگر یک تجزیهٔ سهام مبلغی نقدی هم به همراه داشته باشد، آن مبلغ مانند هر قلم دیگری وارد می‌شود. اگر واردکردن به‌خاطر خطایی در میانهٔ راه متوقف شود، صفحه نشان می‌دهد چه مقدار وارد شده است و به شما امکان می‌دهد آن را با دکمهٔ «لغو ورود اطلاعات» حذف کنید. اما نوعی که حساب در GnuCash داشت را به کار می‌برد: حساب‌هایی از نوع بانک، نقد یا کارت اعتباری از همان ابتدا با همین طبقه‌بندی وارد می‌شوند، و حساب‌های بانکی و کارت‌ها بی‌درنگ در بخش مغایرت‌گیری حساب‌ها ظاهر می‌شوند. حساب‌های سهام و صندوق‌ها عمومی می‌مانند: این‌که چگونه طبقه‌بندی شوند را خودتان با ویرایش حساب تعیین می‌کنید. واردکردن وضعیت مغایرت‌گیری را هم از GnuCash منتقل می‌کند: در حساب‌های بانکی و کارت‌ها، اقلامی که در GnuCash مغایرت‌گیری شده بودند از همان ابتدا مغایرت‌گیری‌شده وارد می‌شوند، و تاریخ آخرین مغایرت‌گیری همان تاریخی است که در GnuCash بود. اما اقلامی که آنجا فقط علامت خورده بودند مغایرت‌گیری‌شده وارد نمی‌شوند: آن‌ها را مانند همیشه خودتان مغایرت‌گیری می‌کنید.

به‌جای کل سابقه می‌توانید از یک تاریخ شروع کنید. ثبت‌های پیش از آن یکی‌یکی وارد نمی‌شوند: برنامه برای هر حساب دارایی و بدهی ثبت‌هایش را جمع می‌زند و در روز پیش از آن تاریخ، یک موجودی افتتاحیه در برابر حساب «مانده‌های افتتاحیه» ثبت می‌کند. هزینه‌ها و درآمدهای سال‌های پیش دوباره باز نمی‌شوند، و به این ترتیب صورت سود و زیان دورهٔ جدید تمیز شروع می‌شود. حسابی که به ارز دیگری است مانده‌اش را به ارز خودش می‌گیرد؛ اگر نرخ ارز آن روز موجود نباشد، آن ثبت افتتاحیه بیرون می‌ماند و واردکردن این را اعلام می‌کند. در حساب بانکی یا کارت، موجودی افتتاحیه در دو ثبت وارد می‌شود: بخش مربوط به اقلامی که در GnuCash مغایرت‌گیری شده بودند، که از همان ابتدا مغایرت‌گیری‌شده وارد می‌شود، و باقی آن، که مانند همیشه خودتان مغایرت‌گیری می‌کنید. اگر یکی از این دو بخش صفر باشد، فقط بخش دیگر وارد می‌شود.

پس از پایان واردکردن، دکمهٔ «حساب‌های واردشده را مرتب کنید» به شما امکان می‌دهد هر شاخه را همان‌جایی ببرید که واقعاً می‌خواهید: یکی‌یکی و بی‌شتاب، چون مانده‌ها از همین حالا تراز هستند. هر شاخه در درون نوع خودش هرجا بخواهید جابه‌جا می‌شود، اما درختی از دارایی‌ها میان هزینه‌ها گذاشته نمی‌شود: این کار علامت آن مانده‌ها را وارونه می‌کند و ترازنامه دیگر تراز نمی‌ماند.

وقتی واردکردن در حال نوشتن است، چه از GnuCash و چه از CSV، و همچنین وقتی آن را لغو می‌کنید، صفحه تا پایان کار باز می‌ماند: اگر سعی کنید به عقب برگردید یا گزینهٔ دیگری از منو را انتخاب کنید، از شما می‌خواهد صبر کنید، چون واردکردنی که نیمه‌کاره رها شود خودش ادامه پیدا می‌کند و وسوسه می‌شوید آن را از نو انجام دهید، و همه‌چیز دو بار وارد می‌شود. به همین دلیل همان بایگانی GnuCash دو بار به همان فضا وارد نمی‌شود: اگر از پیش آنجا باشد، به محض این‌که آن را انتخاب کنید صفحه این را به شما می‌گوید، همراه با تاریخ و ساعت هر واردکردن پیشین، این‌که چند حساب و چند ثبت ساخته است، و دکمهٔ «لغو ورود اطلاعات» کنار هر کدام. وقتی واردکردن قبلی برداشته شد، می‌توانید آن را دوباره از ابتدا وارد کنید؛ حساب‌هایی که در این فاصله اقلام دیگری در آن‌ها ثبت کرده‌اید، یا حساب‌های دیگری زیر آن‌ها ساخته‌اید، می‌مانند، و صفحه از آن‌ها نام می‌برد: تا وقتی باقی هستند، بایگانی همچنان در فضا موجود محسوب می‌شود، پس آن اقلام و حساب‌های زیرمجموعه را جابه‌جا یا حذف می‌کنید، سپس واردکردن را دوباره لغو می‌کنید. این برای واردکردنی هم صدق می‌کند که قطع شده است، مثلاً با بستن برنامه: با انتخاب دوبارهٔ بایگانی، بخشی را که وارد شده بود پیدا می‌کنید و باید پیش از واردکردن دوباره آن را لغو کنید. اگر واقعاً به نسخهٔ دومی نیاز دارید، آن را در فضای دیگری وارد کنید.

1. تنظیمات را باز کنید، سپس به بخش پشتیبان‌گیری و داده‌ها بروید و مدیریت پشتیبان‌گیری را بزنید.
2. ایجاد پشتیبان را بزنید تا بلافاصله یک پشتیبان کامل از فضای حسابداری آغاز شود.
3. منتظر بمانید تا فایل در تاریخچهٔ پشتیبان‌ها ظاهر شود: از آن‌جا می‌توانید بعداً آن را مدیریت کنید.

فضاهای حسابداری و حذف حساب

از فضاهای حسابداری، فضاهای خود را مدیریت می‌کنید: می‌توانید نام آن‌ها را تغییر دهید، اعضای جدید دعوت کنید و نقش‌ها و مجوزهای هر بخش را تعریف کنید، به‌طوری که هر فرد فقط آنچه را که مربوط به اوست ببیند و ویرایش کند.

اگر تصمیم بگیرید Cashfulness را ترک کنید، حذف حساب فرایندی با تأیید چندگانه است: از شما خواسته می‌شود چند بار تأیید کنید، دقیقاً به این دلیل که این عملیات برگشت‌ناپذیر است و داده‌های شما را برای همیشه پاک می‌کند.